Eline Braakman

Downhill mountainbike, Advanced Diver en Vulkaanbeklimmer

vrijdag, 24 juli 2009 om 15:14

Hey Mensen,

Ik zit alweer bijna op de helft van mijn tijd in Indonesie :( wat gaat de tijd toch snel… Maar ik ben begonnen in Kuta en daar dus weer wat mensen gezien die ik kende, was leuk om iedereen weer te zien alleen ik werd er helemaal gek van de drukte, want het is hoogseizoen en het was dus echt vol! Dus na een paar dagen op het strand en de jetlag eruit proberen te slapen ben ik naar Ubud gegaan. En terwijl ik stond te wachten op de minivan die me daar heen zou brengen zag ik mijn oude buurman (uit mexico)  van de vorige keer uit Kuta voorbij lopen, allebei stomverbaasd dat we elkaar tegenkwamen.

Eenmaal in Ubud heb ik daar een fietstocht gedaan door het platteland, was ongeveer 3 uur downhill!! was echt super om te doen, naar een traditionele balinese compound geweest en allemaal uitleg gekregen over de Balinese cultuur, natuurlijk erg interessant als aanstaande antropoloog :p Beetje door de rijstvelden gelopen en in elk dorpje waar we door heen fietsen rende kinderen gillend met ons mee! Mn indonesisch beetje geprobeerd te oefenen met de gids enzo en een lekkere balinese lunch gehad. We waren met 2 australische koppels en een nederlands stel en natuurlijk alleen de nederlanders waren gek genoeg om de laatste driekwartier omhoog te gaan fietsen, wij kwamen in een half uur echt totaal bezweet aan in het restaurant, want we hadden een andere gids gekregen die wel van snelheid hield!! gelukkig kregen we koude handdoekjes zodat we iets afkoelden.
Ben ook nog een dag wezen raften, alleen zat bij een rare nederlander die dacht dat hij de boot moest sturen voorin en niet naar het commentaar van de gids luisterde, het stelde niet zo heel veel voor maar wel mooie jungle omgeving. Het enige spannende stukje was de 3 meter val aan het einde.
Na een paar dagen Ubud opweg naar de Gili’s gegaan, naar Trawangan om precies te zijn. werd om 7 uur opgepikt in Ubud toen eerst een uur naar de haven daar weer een uur wachten in een restaurant, toen half uur voor de boot en een half uur op de boot gewacht. Na 4 uur lang varen en hele ranzige wc’s waar stukjes mie indreven van de vorige bezoeker en terwijl ik stond te plassen, hoorde ik degene naast mij ook haar ingewanden legen…Eenmaal op lombok werden we weer in een ander busje gezet en in Mataram kregen we in een kantoortje de bootticket en uitleg dat we in Bangsal naar niemand moesten luisteren en niks meer hoefden te betalen, na daar weer een uur gewacht te hebben opweg naar Bangsal gegaan, alleen blijkbaar was het de perfecte datum voor ceremonies want overal liepen grote groepen mensen over straat. Op het einde zijn we wel 4 keer langs dezelfde bruitoft gereden want telkens kwamen we een auto van de andere kant tegen waardoor we weer moesten wachten totdat de stoet voorbij was en we langs die auto konden. Eindelijk in Bangsal aangekomen was het erg vaag en werden we weer in een restaurant gedumpd en kon niemand ons vertellen wanneer we op de boot konden. Dus na nog een uur gewacht te hebbe konden we dan eindelijk naar de bootjes, maar pas na een kwartier vertelde iemand op welke boot we mochten. Wel mooie zonsondergang gezien vanaf onze boot!  Samen met Laurine een kamer gevonden, nl meisje, na 12 uur lang reizen, was helemaal gaar
Alleen werden om 5 uur ’s ochtends de volgende dag gewekt door de Moskee die achter ons zat, dus toch maar een andere bungalow gevonden. Paar dagen gechilled en rond het eiland gefiets, echt overal super mooi strand en heldere zee! Alleen het pas was soms erg zanderig waardoor je niet meer vooruit kwam met de fiets. Daarna ben ik begonnen met mn advanced bij Manta Dive, allemaal leuke mensen ontmoet en was erg gezellig daar. Het koraal is niet geweldig, maar best veel vissen en dingen. Kan nu steeds meer dingen zelf herkennen en mag nu dus tot 30 meter duiken. na die paar dagen advanced ook nog paar fundives gedaan. Mijn laatste duik was echt de beste tot nu toe!!! Waren naar Manta Point alleen het is nu niet het seizoen om manta’s te zien, maar de dag ervoor had een groep er wel een gezien, dus ik hoopte natuurlijk op het beste. Onze dive master gaf ons 1% kans. Maar goed in totaal zagen we 3 blacktip reefsharks en 2 whitetip reefsharks en een jonkie die zich ergens onde een tafelkoraal shuil hield een schildpad en heel wat cuttlefish en dan natuurlijk nog de usual stuff, moorish idols enzo. Op het eind deed de Dive master opeens alsof hij enorme spierballen had en ik had geen idee wat hij ermee bedoelde, bedoelde die een hele sterke haai? Ik zag wel wat bewegen zo’n 15 meter verder op, maar had geen idee wat het was. Toen het dichter bij kwam zag ik eindelijk dat het een MANTA was!!!!!!!!!!!!!!! Ik had zo’n grote glimlach op mijn gezicht dat er steeds water mijn masker binnen kwam. Voor een paar minuten met de 2 a 2,5 meter grote manta mee gezwommen!! en toen waren we door onze lucht heen en moesten we onze safety stop doen, eenmaal op de boot geloofde niemand ons, maar gelukkig had een van de anderen een foto ervan gemaakt! Blijkbaar hadden de andere groepen echt totaal niks boeiends gezien! Ook al was het een kleine manta, volwassen manta word rond 4 a 5 meter, ik vond het geweldig!!
Daarna vond ik dat ik wel genoeg geld had uitgegeven met duiken en na zo’n duik kon het alleen maar slechter worden, dus toen nog een aantal dagen op het strand gechilled met Moniek ander Nederlands meisje, bij horizontal lounge bar die echt de geweldigste kussens op het strand heeft liggen. Toen ik een avond heen en weer liep langs de straat met alle restaurants, hoorde ik opeens mijn naam en bleek het een jongen te zijn die ik 2 jaar geleden, toen ik voor het eerst op Bali was, te hebben ontmoet! Erg toevallig om hem weer tegen te komen.
Maar op een van die avonden, de woensdagavond party, is dus mijn tasje gejat bij de Irish bar met mn telefoon erin en mijn roomkey, een van de security is nog met me meegegaan om te kijken of er misschien iemand naar me kamer was gegaan, gelukkig miste er niks, alleen van mijn telefoon heb ik dus niks meer vernomen, gelijk ook gebeld maar hij stond al uit. Nadat ik over het grootste verdriet heen was dat mn mooie nokia verdwenen was, was ik wel blij dat ik niks anders miste, behalve de omgerekende 10 euro die in mn tasje zat.

Maar van op het strand chillen krijg je soms ook wel genoeg, dus afgelopen dinsdag ben ik dan na 2 weken op Gili Trawangan te zijn verbleven naar Sengigi gegaan op Lombok, en eindelijk weer een normale douche, want op de gilis zijn de meeste kranen en douches met zoutwater!!!
Ben hier naar de politie gegaan en soms is het wel handig dat de politie beetje flexibel/corrupt is, want ik had eigenlijk ergens anders aangifte moeten doen (op de gili’s is geen politie), in bangsal (verschrikkelijk plaatsje waar iedereen je keihard probeert af te zetten). Maar omdat de politie mij zo aardig vond, was het geen probleem om het in Sengigi te doen. Onderhand wordt mn indonesisch ook steeds weer beter en dus ook met de politie een beetje geoefend, na anderhalf uur gewacht te hebben was de persoon klaar om 10 regels over te typen.
Woensdag ochtend werd ik om kwart over 5 ’s ochtends opgehaald en reden we naar Senaru, onderaan Gunung Rinjani, de vulkaan op lombok die rond de 3600 meter is. Alleen omdat de nieuwe vulkaan in de oude krater actief is mogen toeristen alleen naar de rim op 2641 meter. Nadat we ontbijt hadden gehad in senaru wat op 600 meter hoogte ligt gingen we opweg. en wat voor een weg…
Pfff onze gids had het tempo er goed in zitten, er waren nog 2 andere Nl in mijn groep en die konden het tempo redelijk bij houden, maar op mij moesten telkens wachten! ik zweette me echt helemaal kapot. op Post 2, die op de helft ligt begon het te regenen toen we lunch hadden. Toen het veranderde in miezer begonnen we weer met lopen, onze gids wilde zo snel mogelijk boven zijn zodat we een mooie plek hadden voor onze tenten. Onze drager die rende echt de berg op met loodzware bepakking!
Het laatste deel was echt verschrikkelijk!!!! Zo zwaar en stijl, maar ik heb het gehaald en waren de 2de groep die aankwamen, blijkbaar hadden we een zwitser ingehaald die verontwaardigd was dat die door nederlanders op een berg was ingehaald!
We hadden echt een super mooi plekje waar we de zonsopgang goed konden bekijken. Toen we boven aankwamen was het erg bewolkt maar soms trok het even open en haalde iedereen zijn cameras te voorschijn, totdat we 2 minuten later weer in de wolken zaten, tijdens zondsondergang merkte je al snel dat het een stuk kouder werd. Met een groep tijdje rond een kampvuur gezeten en naar de duizenden sterren gekeken. Mijn ipod met indo muziek was een groot succes onder de gidsen!
Het was wel echt super koud! Had al mn warme kleren mee, alleen ander nl meisje had zich niet zo goed voorbereid dus wat uitgeleend waardoor ik het zelf ’s nacht ijskoud had in mn eentje in de tent, lag helemaal verkrampt in een houding te slapen en denk niet dat dat een erg voordelig iets was voor mijn spieren, want de volgende dag tijdens de afdaling hielden mijn benen het niet meer na 2 uur steil naar beneden. En ik kon me niet meer aan de eerste regel van afdalen houden die me in de zomers in de alpen was ingedreund (:p), ik kon niet meer met gebogen knieen afdalen, want als ik dat wel probeerde wankelde me knieen zo erg dat ik bijna onderuit ging, dus het meeste heb ik zijwaarts en op het eind toen ik echt niet meer kon zelfs achter uit gelopen. Soms als ik stil stond viel ik ook bijna om en een keer toen ik water aanhet drinken was moest mn gids me opvangen! Ik liep echt als een oma!!!! En mn gids lachde me de hele tijd uit (deed ik zelf ook), op het einde werd het zo erg dat ik op hem moest leunen om de soms steile stukken af te komen.
Op de heen weg hadden wij dus iedereen ingehaald alleen op de terugweg haalde iedereen mij in! En ik heb nu zo’n ontzettende spierpijn dat ik nog steeds nauwelijks kan lopen en het er heel debiel uitziet als ik probeer op te staan!
Maar goed het was het allemaal waard want boven op de krater was het echt schitterend!!!!!!!!!!!!!!!!!
Toen het donker was kon je ook de lava zien stromen en leek het constant of er een vliegtuig overvloog terwiijl het de nieuwe vulkaan was. Erg mooi uitzicht en alle pijn, zweet en kou waard! alleen omdat het wel bewolkt was onderons konden we Bali en de Gili’s niet zien. Toen ik gister weer terug was in Sengigi eerst een lange douche genomen alleen helaas was die niet warm en daarna heel lang geslapen!!!!!
Ik wilde misschien vandaag naar het strand hier (proberen) te lopen alleen het regent bijna constant dus ga zo maar een massage nemen.

Ik vermaak me hier prima en ik hoop dat jullie dat ook allemaal doen, waar jullie ook zijn of wat je doet!

Liefs xx

Eline

Back to student/normal life

dinsdag, 23 september 2008 om 1:42

I have no idea if anyone ever visits my blog, but just a short update. My last blog was half a year ago and a lot has changed, I found a job in a sort of restaurant for lunches and coffeedrinking, i worked around 40 to sometimes 50 hours a week, nice people and colleagues but most times really hard work. My last day was about 3 weeks ago and since then I’m a student at University in Amsterdam, studying cultural Anthropology. really interesting!! I just came back from our introductionweekend on Texel, in island in the North sea, to meet other students.

This summer 3 girlfriends and me went on a roadtrip ro eastern Europe, our first stop was Berlin, great city did a free biking tour! After that we went on to Krakauw, beautiful town in southern Poland, near to auschwitz which was really fierce and impressive, in Prague we didn’t do that much but also a great sight. Our last days we spend at the lake Lipno, just relaxing and reading.

I really would love to go back to Asia, but for now there is no way, I hope next summer I can go back again for 1 or 2 months, I will see what the future brings. In the third year I will have the oppertunity to go abroad for a semester or a year! I will keep posting once in a while.

Love, Eline

Back in Zwollywood

donderdag, 14 februari 2008 om 18:38

Just a few lines.

I’m already home for 2 weeks now. I had a great welcome at the Airport!!! It is strange to be home, but everything is still the same as before. It’s weird to take my bike again and go to the city, it almost feels I have never been away, because nothing has changed. Now I’m searching for a job until the summer and after that I want to study again, but still I have no idea yet what to do.

Saturday, the day after I came back, I was abducted from my parents house and taking to Mc Donalds, after that the kidnappers took me to the Bar me and my friends usually go to every saturdaynight. Once there it was dark, all of a sudden I heard SURPRISE!! My friends and some family were there. My best friends had changed there clothes for a prison outfit (Long story why), so I was taken upstairs and had to change in the same things with wig and heavy make-up. It was great to see everybody again! I had a lot of fun, than coming home is a bit less tough!

Thanks everybody for reading my story’s!!!!! I had a awesome time this year and it was good to share it with you, hope you enjoyed it too!
Until my next adventure…..

Eline

Hong Kong

woensdag, 30 januari 2008 om 19:50

Nou na twee keer al eerder op het vliegveld hier te zijn geweest dan ook daadwerkelijk een keer het vliegveld nu verlaten! Ik verblijf in Chungking mansions, groot gebouw met alleen maar guesthousen ongeveer, hele kleine kamertjes en lang wachten op de lift! Maar de laatste paar dagen aan het sightseeing geweest. Het is hier wel koud! en jammer genoeg altijd bewolkt en mistig, vandaag ook miezerregen.

Eergister naar Disneyland geweest, klein maar wel leuk, de shows waren gaaf! alleen overal lang in de rij staan en chinezen zijn me toch duwende mensen (ook als ik hier op straat loopt botst iedereen tegen me aan) en niemand lacht hier! Gister veel rondgelopen en naar Stanley market geweest, de bus genomen door de bergen, het zijn nog geen Java taferelen, maar hier scheuren ze ook lekker! ’s Avonds lightshow gezien, allemaal wolkenkrabbers worden verlicht, was wel grappig. Vandaag naar museum geweest en nog naar een andere markt geweest en ook heel veel rondgelopen, mn voeten doen lekker pijn! Het is bijna chinees nieuwjaar en overal zijn ze al met de voorbereidingen enzo bezig, is erg leuk om te zien en overal worden rode dingen verkocht. 

Morgen weet ik nog niet, owja voor degene die willen weten hoe laat ik precies aankom, mijn vluchtnummer is cx 271 en kom om 06:35 aan! Nou tot overmorgenochtend voor een paar mensen en de rest zie ik vanzelf wel een keer!!! Tot heeel snel!!!!!

Counting down has really started!

vrijdag, 25 januari 2008 om 13:50

Hee people,

Just my last message from Australia, now in brisbane but I’m leaving tomorrow to Hong Kong. In a week I will already be back home!

The goodbye in Bali was pretty hard, I really didn’t want to leave. The last weeks in Bali I went snorkelling and jetskiing with Alexs in Nusa dua, was a lot of fun but the reef was really damaged, so it wasn’t really beautiful, but there were some fishes. I went to the kecak dance, all the time they are singing, mostly ‘Kecak, kecak, kecak, kecak etc.’

The last couple of days I stayed in a cottage, with a really nice swimmingpool!! For the rest in bali I continued my lessons and did some half a day trips and stuff nothing spectacular. When I was back in Darwin I got sick, so there I slept a lot and also layed by the swimmingpool, it was reeaaallly hot there! Now in Brisbane, also laying by the swimmingpool, and walked around the city a bit, went up the tower in the cityhall. Yesterday I met Maciek, I met him in Pai, thailand. We had some drinks and eat together, was nice to see him again. And for the rest relaxing and stuff!

So see you in a week!!!! Liefs Eline